Nasze Radio Logos nadaje. Program na 24.08.2016: Prof. T. Marczak: Przemówienie pod Konsulatem Niemiec - godz. 1:00, 10:00, 19:00, 24:00. Janusz Dobrosz: Polityczno prawne aspekty układu poczdamskiego - godz. 1:30, 10:30, 19:30. Prof. M. Dyżewski: Muzyczny ogród Panny Maryi - godz. 2:00, 11:00, 20:00. Prof. R. Szeremietiew: Geocywilizacyjne zagrożenia dla bezpieczeństwa Polski, cz. 1 - godz. 3:00, 12:00, 21:00. Prof. T. Marczak: Perspektywy rozwoju kwestii ukraińskiej, cz. 1 - godz. 3:30, 12:30, 21:30. Prof. T. Marczak, cz. 2 - godz. 4:35, 13:35, 22:35. L. Żebrowski: Zdrajcy i Bohaterowie, cz. 1 - godz. 6:00, 15:00. L. Żebrowski: Zdrajcy i Bohaterowie, cz. 2 - godz. 7:15, 16:15. Dr S. Krajski: Polska i masoneria. W przededniu wielkiego krachu, cz. 1 - godz. 8:00, 17:00. Dr S. Krajski, cz. 2 - godz. 9:30, 18:30. Między audycjami muzyka.
Nasze Radio Logos - ramówka

Ostatnie komentarze
Z działu "Aktualności":
oraz z pozostałych stron:


Polecane artykuły
Najnowsze artykuły

Tagi

Aktualności

  

T. S. Eliot jest mi bliższy od Camus - jeśli w ogóle wypada dokonywać takich wyborów czy porównań. W tym wyborze jest jednak swego rodzaju opowiedzenie się - za poezją. Wiersze to takie dzwoneczki duszy, fascynują mnie od dawna i nadziwić i nazazdrościć się czasem nie mogę, jak można trafnie, celnie, krótko a jednocześnie wyraziście zawrzeć - czasem w kilku słowach, czasem w zbitce dwóch, trzech wyrazów - tak głęboki sens…
04.01.2014r.


      Dziś przypada rocznica jego śmierci, gdyż ten poeta, dramaturg, eseista zmarł w Londynie, 4 stycznia 1965 roku. Dziś również jest rocznica śmierci innego laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury – Alberta Camus. Camus zginął w wypadku samochodowym 4 stycznia 1960 w Villeblevin.

      Tak się chwilę zamyśliłam… Dwóch laureatów literackiej Nagrody Nobla, ten sam dzień, równo pięć lat jeden po drugim… Ale to tylko zamyślenie na boku.

      T. S. Eliot jest mi bliższy od Camus – jeśli w ogóle wypada dokonywać takich wyborów czy porównań. W tym wyborze jest jednak swego rodzaju opowiedzenie się – za poezją. Wiersze to takie dzwoneczki duszy, fascynują mnie od dawna i nadziwić i nazazdrościć się czasem nie mogę, jak można trafnie, celnie, krótko a jednocześnie wyraziście zawrzeć – czasem w kilku słowach, czasem w zbitce dwóch, trzech wyrazów – tak głęboki sens… Czytam taką frazę, pierwszą, która mi przychodzi do głowy „bzy są jak chmury krzyżyków” i się zastanawiam, ilu słów trzeba byłoby użyć, aby oddać tę „chmurę krzyżyków”.

      Thomas Stearns Eliot, o czym niewielu pamięta, urodził się w Stanach Zjednoczonych, 26 września 1888 r. w Saint Luis. Dopiero w roku 1927 r. został brytyjskim poddanym i w tym samym roku przeszedł na anglikanizm. Studiował na Harvardzie (USA), Oxfordzie (Anglia) i Sorbonie (Francja), a Nobla otrzymał w roku 1948.

      Obok wierszy, moje zainteresowanie Eliotem skupiało się również na dość kontrowersyjnej (jak wtedy sądziłam, bo dziś te poglądy stają mi się coraz bliższe) myśli politycznej przez niego głoszonej, bowiem Eliot, w swych poglądach politycznych krytykował system demokracji parlamentarnej, której zarzucał – UWAGA – zagubienie wartości moralnych!

      Im dalej w tych poglądach Eliota – tym jest bliżej moich, a zwłaszcza dotyczy to jego opinii o politykach, których to opinii nie sposób odnieść do naszej polsko-europejskiej rzeczywistości XXI wieku, a Eliot, jakby nie patrzeć, pisał o politykach XIX wieku i już wtedy te zagrożenia dostrzegał i je głosił.

      W jego ocenie bowiem, politycy nastawieni na zysk tracą więź z tradycją, przez co zrywają więź ze społeczeństwem. Jednak główną przyczynę zła Eliot widział w wychowaniu. Krytykował on system edukacyjny za narzucenie obcych wzorców, kształtowanie nadmiernego indywidualizmu, nierozwijanie w młodych ludziach postaw moralnych. „Uważał więc, że konieczne jest odejście od XIX-wiecznej kultury demokratyczno-liberalnej i wprowadzenie ładu moralnego, powrót do tradycyjnych wartości chrześcijańskich.”

      I niech mi ktoś powie (żeby nie powiedzieć: zarzuci), że w krytyce Eliota nie ma spostrzeżeń, które okazały się jakże aktualne w XXI wieku i, dla mnie, uzyskały miano zmory naszych czasów.

      Na zakończenie kilka cytatów. Ten pierwszy jakże bolesny dla nas, dla mnie osobiście bardziej, bo przecież kwiecień zabrał nam Jana Pawła II, kwiecień zabrał moją ukochaną Babcię Anię, kwiecień też pochłonął, rozbił w proch rządowego Tupolewa 154-M (military!). Teraz już Eliot:

„Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień. Wywodzi z nieżywej ziemi łodygi bzu, miesza pamięć i pożądanie, podnieca gnuśne korzenie sypiąc ciepły deszcz.” Źródło: Ziemia jałowa

„I tak właśnie kończy się świat. Nie hukiem a skomleniem.” Źródło: Wydrążeni ludzie

„Nieskończone koło myśli i czynu,
Nieskończona odkrywczość i eksperyment bez końca
Przynoszą wiedzę ruchu, lecz nie spokój…
Gdzie jest mądrość utracona w wiedzy?
Gdzie wiedza utracona wśród informacji?” Źródło: Choruses from the Rock

„Połowa zła na tym świecie wynika stąd, że ktoś chce się czuć ważnym.”

/Ossala/



Nasze blogi:









Komentarze
#1 | fotoamator dnia 04.01.2014
Eliot i owszem, ale ja uwielbiam również jeden z wierszy Larkina pt. Ropuchy. A że nie wspomnę poezji Oberiu. Ale to tematy na długie Polaków rozmowy o poezji Smile Fajnie, że wspomniałaś Eliota. Kawałek życia mi się wraz z tym przypomniał.

pzdr !
#2 | at dnia 04.01.2014
Znalazłem "Gerontion" w niezwykłym tłumaczeniu Miłosza:
“W Nowy Rok skacze tygrys. Nas pożera.”
http://malowane-wierszem.blogspot.com/2012/12/gerontion-thomas-stearns-eliot.html

Eliot i Camus: gdybym miał wybierać..., to chyba odmówiłbym wyboru.
#3 | Kazia dnia 04.01.2014
Aturze Wydrążonych ludzi pięknie przetłumaczył też Czesław Miłosz:
My, wydrążeni ludzie
My, chochołowi ludzie
Razem się kołyszemy
Głowy napełnia nam słoma
Nie znaczy nic nasza mowa
Kiedy do siebie szepczemy
Głos nasz jak suchej trawy
Przez którą wiatr dmie
Jak chrobot szczurzej łapy na rozbitym szkle
W suchej naszej piwnicy

Kształty bez formy, cienie bez barwy
Siła odjęta, gesty bez ruchu.
(.....)
Na zawsze niewidomi
Bo nie ukażą się oczy
Gwiazda nieustająca
Wielolistna róża
Królestwa śmierci bez świateł ni cienia
Nadzieja tylko
Pustych ludzi
#4 | Artur dnia 04.01.2014
Podziwiam Twój dar pisania takich perełek - w zasadzie dwie rocznice a z tego zrobiłaś bardzo osobisty wpis. Blog musi mieć duszę i tutaj ta dusza jest, tylko podziwiać.
Eliot inspirował:
YouTube Video


Pozdrawiam
#5 | Kazia dnia 04.01.2014
Gratuluję 10! w samo sedno Smile Patrz jak zleciało.
Fajnie że przypomniałaś Thomasa Eliota, dla mnie jest on twórcą przede wszystkim pure nonsensownych wierszyków no i limeryków a tu okazuje się że to był również polityk
Pozdrawiam
Dodaj komentarz
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze

ZALOGUJ SIĘ aby móc dodać komentarz.

ZAREJESTRUJ SIĘ aby móc dodać komentarz.

Powrót na stronę główną